3 ปีแห่งสงครามได้ทำลายปัจจัยพื้นฐานที่หล่อเลี้ยงชีวิตของประชาชน

สงครามที่ดำเนินมาเป็นเวลา 3 ปีแปรเปลี่ยนซูดานให้กลายเป็นหนึ่งในวิกฤตด้านมนุษยธรรมที่รุนแรงที่สุดในโลก โดยมีลักษณะสำคัญคือการละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (International Humanitarian Law) การที่ผู้กระทำผิดจำนวนมากไม่ต้องรับโทษ และสถานการณ์ที่พลเรือนไม่มีพื้นที่ปลอดภัย 

องค์การฯ ขอประณามความรุนแรงที่เกิดขึ้น การลอยนวลพ้นผิดอย่างแพร่หลาย และข้อจำกัดในการเข้าถึงความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม ท่ามกลางการล่มสลายของระบบสาธารณสุข

การเผชิญหน้าระหว่างกองกำลังติดอาวุธซูดาน (Sudanese Armed Forces – SAF) และกองกำลังสนับสนุนเคลื่อนที่เร็ว (Rapid Support Forces – RSF) รวมถึงกลุ่มพันธมิตรของทั้งสองฝ่าย ได้นำไปสู่การทำลายล้างโครงสร้างบริการพื้นฐานที่ประชาชนต้องพึ่งพาอย่างเป็นระบบ ซึ่งรวมถึงบริการสาธารณสุข การคุ้มครอง ความมั่นคงทางอาหาร และความปลอดภัยขั้นพื้นฐาน

ผลกระทบของสงครามในสาธารณรัฐซูดาน

ก่อนที่ความรุนแรงจะเพิ่มสูงขึ้นในเดือนเมษายน 2566 ระบบสาธารณสุขของซูดานมีความเปราะบางมากอยู่แล้ว โดยมีตัวชี้วัดด้านสุขภาพที่อยู่ในระดับต่ำอย่างต่อเนื่องและมีความเหลื่อมล้ำสูง สงครามในซูดานที่กำลังดำเนินอยู่ได้ทำลายโครงสร้างพื้นฐานเพียงเล็กน้อยที่ยังคงเหลืออยู่ ส่งผลให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อประชาชนหลายล้านคน 

• ความรุนแรงต่อพลเรือน: องค์การฯ พบการเปลี่ยนแปลงที่น่ากังวลในลักษณะการดำเนินสงคราม รวมถึงการใช้อากาศยานไร้คนขับโดรนอย่างแพร่หลายทั้งจากกองกำลังติดอาวุธซูดานและกองกำลังสนับสนุนเคลื่อนที่เร็ว การโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นมากขึ้นในพื้นที่ที่อยู่ห่างจากแนวหน้า โดยมุ่งเป้าไปที่โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งและโลจิสติกส์และพื้นที่พลเรือนที่มีประชาชนอาศัยอยู่ รายงานหัวข้อ “ปิดล้อม โจมตี ปล่อยให้อดอยาก (Besieged, Attacked, Starved)” ขององค์การฯ แสดงให้เห็นว่าพลเรือนยังคงตกอยู่ท่ามกลางการสู้รบในเมืองเอล ฟาเชอร์ (El Fasher) รัฐดาร์ฟูร์เหนือ (North Darfur) ล่าสุดในเดือนพฤษภาคม 2569 การโจมตีด้วยอากาศยานไร้คนขับโดรนบริเวณเมืองทีนา (Tina) ประเทศซูดาน ใกล้ชายแดนสาธารณรัฐชาด (Chad) มีความรุนแรงเพิ่มขึ้น โดยมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 116 รายจากการโจมตีดังกล่าวเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลทีเน (Tiné Hospital) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากองค์การฯ
   
• การล่มสลายของระบบสาธารณสุข: ตลอดช่วงความขัดแย้ง โครงการฉีดวัคซีนต้องหยุดชะงัก และระบบเฝ้าระวังโรคล่มสลาย ส่งผลให้โรคต่างๆ แพร่กระจายรวดเร็วขึ้น และทำให้การตรวจพบการระบาดล่าช้า การลดลงของเงินทุนสนับสนุนทำให้สถานการณ์ที่เลวร้ายอยู่แล้วรุนแรงยิ่งขึ้น และประชาชนต้องเป็นผู้รับผลกระทบอีกครั้ง
   
• ความรุนแรงทางเพศในฐานะอาวุธสงคราม: รายงานขององค์การฯ เรื่อง “ฉันมีอะไรอยากจะบอกกับคุณ...”: การเอาชีวิตรอดจากวิกฤตความรุนแรงทางเพศในดาร์ฟูร์ (There is something I want to tell you…”: Surviving the Sexual Violence Crisis in Darfur) นำเสนอข้อมูลที่มีการบันทึกอย่างครอบคลุมเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศในสงครามซูดาน โดยในช่วงระหว่างเดือนมกราคม 2567 ถึงเดือนพฤศจิกายน 2568 มีผู้รอดชีวิตจากความรุนแรงทางเพศอย่างน้อย 3,396 รายเข้ารับการรักษาในสถานพยาบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์การฯ ทั่วพื้นที่รัฐดาร์ฟูร์เหนือ และรัฐดาร์ฟูร์ใต้ (South Darfur) โดยผู้หญิงและเด็กหญิงคิดเป็นร้อยละ 97 ของผู้รอดชีวิตที่ได้รับการรักษาภายใต้โครงการขององค์การฯ
   
• การระบาดของโรค: สภาพความเป็นอยู่ที่ย่ำแย่ การขาดแคลนน้ำสะอาด ไม่ได้รับวัคซีน และข้อจำกัดในการเข้าถึงบริการสาธารณสุข ล้วนเป็นปัจจัยที่เอื้อต่อการเกิดโรคระบาดในวงกว้าง องค์การฯ พบการระบาดซ้ำของโรคร้ายแรงที่เป็นอันตรายถึงชีวิตแต่สามารถป้องกันได้ทั่วพื้นที่ซูดาน ในปี 2568 องค์การฯ ส่งต่อการรักษาผู้ป่วยโรคหัด (Measles) มากกว่า 12,000 ราย และผู้ป่วยอหิวาตกโรค (Cholera) เกือบ 42,200 ราย การเพิ่มขึ้นของโรคเหล่านี้กำลังคร่าชีวิตประชาชนกลุ่มเปราะบางที่สุด โดยเฉพาะเด็กและหญิงตั้งครรภ์
   
• วิกฤตด้านสุขภาพมารดา: หญิงตั้งครรภ์ได้รับผลกระทบอย่างมากจากข้อจำกัดในการเข้าถึงบริการสาธารณสุข โดยตั้งแต่ปี 2566 ถึง 2568 องค์การฯ ให้ความช่วยเหลือการคลอดบุตรมากกว่า 35,300 ราย และผ่าตัดคลอด (Caesarean Section) จำนวน 6,400 ครั้ง
   
• วิกฤตด้านอาหาร: ในปี 2568 เด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีมากกว่า 15,000 คนเข้ารับการรักษาในโครงการโภชนบำบัดสำหรับผู้ป่วยในขององค์การฯ เนื่องจากภาวะทุพโภชนาการเฉียบพลันทำให้ผู้ป่วยมีความเสี่ยงเสียชีวิตเพิ่มขึ้นจากโรคที่โดยปกติสามารถรักษาได้