“สองสัปดาห์หลังจากมีการประกาศการระบาดของโรคอีโบลาในจังหวัดอิทูรี สถานการณ์ยังคงน่าวิตกอย่างยิ่งและสร้างความกังวลอย่างมากทั้งต่อชุมชนและบุคลากรสาธารณสุขด่านหน้า
หลังจากมีการประกาศเรื่องการระบาดโรคอีโบลา นับเป็นครั้งแรกที่มีจำนวนผู้ป่วยทุบสถิติภายในระยะเวลาอันสั้น
เช่นเดียวกับประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ เจ้าหน้าที่องค์การฯ กำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่การรับมือกับการระบาดล่าช้ากว่าการแพร่กระจายของโรค
การระบาดครั้งนี้แตกต่างจากการระบาดของโรคอีโบลาส่วนใหญ่ที่ผ่านมา โดยเกิดจากไวรัสสายพันธุ์บุนดิบูจโย (Bundibugyo Ebola virus) ซึ่งยังไม่มีวัคซีนหรือวิธีรักษาเฉพาะที่ได้รับการอนุมัติให้ใช้ และยังตรวจวินิจฉัยได้ยากเป็นพิเศษเนื่องจากขีดความสามารถในการตรวจหาเชื้อที่มีอยู่อย่างจำกัด
ขณะนี้ยังไม่มีใครทราบขอบเขตและความรุนแรงที่แท้จริงของการระบาดครั้งนี้
มีรายงานผู้ป่วยสงสัยรายใหม่เพิ่มขึ้นทุกวัน ระหว่างที่มีตัวอย่างเชื้อหลายร้อยตัวอย่างยังรอการตรวจวิเคราะห์
ขณะเดียวกัน อุปสรรคสำคัญหลายประการรวมถึงการปิดพรมแดนและสนามบินส่งผลให้การนำส่งเวชภัณฑ์ที่จำเป็น ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม และบุคลากรผู้เชี่ยวชาญเข้าสู่พื้นที่เกิดความล่าช้า เราตระหนักดีว่ามาตรการเหล่านี้เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการรับมือโรคระบาด และทำให้ประเทศที่ต้องการการสนับสนุนจากนานาชาติอย่างเร่งด่วนถูกตัดขาด
การระบาดครั้งนี้ตอกย้ำให้เห็นผลเสียที่เกิดจากมาตรการดังกล่าวได้อย่างชัดเจน
จำนวนขององค์กรทางการแพทย์ที่มีความเชี่ยวชาญและปฏิบัติงานอยู่ในพื้นที่มีจำกัดมาก ขณะที่การสนับสนุนที่ได้รับในปัจจุบันรวมถึงการสนับสนุนจากองค์การฯ ยังไม่สอดคล้องต่อสถานการณ์
ประชาชนต้องการแนวทางการรับมืออย่างเร่งด่วนที่สอดคล้องกับความรุนแรงของวิกฤตที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่
หากต้องการให้สถานการณ์การระบาดลงไปอยู่ในระดับที่ควบคุมได้ จะต้องเร่งขยายขีดความสามารถในการตรวจวินิจฉัย
และต้องมีการยกระดับการตอบสนองโดยรวมอย่างรวดเร็ว เป็นระบบ และสอดคล้องกับสถานการณ์ โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์กรด้านการแพทย์และมนุษยธรรมที่มีประสบการณ์ควบคู่ไปกับการอำนวยความสะดวกให้เข้าถึงพื้นที่ได้อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถนำเวชภัณฑ์และบุคลากรด้านมนุษยธรรมเข้าสู่พื้นที่ได้อย่างรวดเร็ว
การระบาดครั้งนี้เกิดขึ้นท่ามกลางบริบทที่ความต้องการด้านสุขภาพโดยทั่วไปมีมากอยู่แล้ว ขณะนี้เรายังต้องเผชิญความเสี่ยงจากปัญหาสุขภาพอื่นๆ ที่สำคัญด้วยเช่นกันซึ่งจะทวีความรุนแรงขึ้นอย่างเงียบๆ เนื่องจากไม่ได้รับการดูแลที่เพียงพอ สถานพยาบาลจำนวนมากทำงานเกินขีดความสามารถ การเข้าถึงบริการรักษาพยาบาลทั่วไปที่ไม่เกี่ยวข้องกับโรคอีโบลาได้รับผลกระทบ ขณะที่ประชาชนจำนวนมากยังคงอยู่บ้านเพราะหวาดกลัวเกินกว่าจะเข้ารับการรักษา
การรับมือกับการระบาดจะไม่ประสบผลสำเร็จ หากเป็นมาตรการที่กำหนดให้ชุมชนปฏิบัติตามโดยไม่ได้ออกแบบและดำเนินการร่วมกัน การรับมือในทุกด้านจะต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมีส่วนร่วมกับชุมชนอย่างต่อเนื่อง ทั้งการรับฟังข้อกังวล การจัดการความรู้สึกกลัวและข้อมูลที่บิดเบือน และการสร้างความไว้วางใจ เพื่อให้ประชาชนรู้สึกปลอดภัยที่จะเข้ารับการรักษา
ความไว้วางใจและการมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันของชุมชนเป็นปัจจัยสำคัญต่อการควบคุมการแพร่ระบาดของโรคและการช่วยชีวิตผู้คน
ท้ายที่สุดแล้ว ความสำเร็จของการตอบสนองต่อการระบาดขึ้นอยู่กับว่าประชาชนเชื่อมั่นในมาตรการเหล่านั้นหรือไม่"
